bąknąć


bąknąć
Bąkać (coś) pod nosem zob. nos 10.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • bąknąć — → bąkać …   Słownik języka polskiego

  • bąkać — ndk I, bąkaćam, bąkaćasz, bąkaćają, bąkaćaj, bąkaćał, bąkaćany bąknąć dk Va, bąkaćnę, bąkaćniesz, bąkaćnij, bąkaćnął, bąkaćnęła, bąkaćnęli, bąkaćnięty, bąkaćnąwszy 1. «mówić niewyraźnie, cicho; czytać nieudolnie» Bąkać coś cicho, pod nosem.… …   Słownik języka polskiego

  • bąknięcie — n I rzecz. od bąknąć …   Słownik języka polskiego

  • odbąknąć — dk Va, odbąknąćnę, odbąknąćniesz, odbąknąćnij, odbąknąćnął, odbąknąćnęła, odbąknąćnęli, odbąknąćnąwszy pot. «niewyraźnie, krótko odpowiedzieć komuś, bąknąć w odpowiedzi» Odbąknął coś pod nosem …   Słownik języka polskiego

  • zamamrotać — dk IX, zamamrotaćoczę (zamamrotaćocę), zamamrotaćoczesz (zamamrotaćocesz), zamamrotaćocz, zamamrotaćał «powiedzieć coś półgłosem, niewyraźnie, niezrozumiale; mruknąć, bąknąć coś» Zamamrotać przez sen. Zamamrotać coś pod nosem …   Słownik języka polskiego

  • bąkać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, bąkaćam, bąkaća, bąkaćają {{/stl 8}}– bąknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, bąkaćnę, bąkaćnie, bąkaćnij, bąkaćnął, bąkaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mówić niewiele, bardzo… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień